Paragraf 22

Dwa tygod­nie po oper­acji, a mnie jeszcze żyły w ręce bolą po wen­flonie. Nie bardzo, ale trochę. W sumie to nie wiem, czy się tym martwić, czy tak ma prawo być i mam poczekać, aż prze­jdzie. Napisałam mail do ICHS z opisem prob­lemu i prośbą o przekazanie pyta­nia lekar­zowi bądź podanie mi innego adresu kon­tak­towego. Dostałam odpowiedź. Z dwoma numerami tele­fonu, pod które mogę zadz­wonić. Ech. To już było i niespec­jal­nie mam ochotę na powtórkę z ping-ponga “ja nie roz­maw­iam przez telefon”.

Przy­dałaby się jakaś pro­ce­dura kon­taktu z pac­jen­tami niesłyszą­cymi dorosłymi. Inter­net, SMS — teraz możli­wości są.

This entry was posted in po polsku. Bookmark the permalink.

One Response to Paragraf 22

  1. siwa says:

    Złap mnie jab­berem albo mailowo.
    Da się załatwić :)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>